تاریخ

۰۹ / دى / ۱۳۹۸

بازدید

۲۰۳

کوهنوردی ، بالا و پایین پریدن ، دویدن و سر خوردن در زمین بازی ، همه مناسک گذرگاه کودکی است. زمین های بازی نه تنها مکانی امن برای کودکان فراهم می کند تا بتوانند انرژی خود را به کار گیرند ، از آن لذت ببرند و با همسالان در تعامل باشند ، بلکه یک محیط یادگیری ارزشمند می باشد که در آن کودکان در هر سنی می توانند مهارت های جسمی ، اجتماعی ، عاطفی و شناختی خود را پرورش دهند.
بازی یک بخش اساسی در رشد کودک است. مطالعات نشان می دهد که بازی رایگان - و مخصوصاً بازی در فضای باز - از بسیاری جهات به کودکان سود می رساند. این کمک می کند تا ضمن جلوگیری از چاقی و سایر مشکلات سلامتی مانند دیابت ، کلسترول بالا ، مشکلات استخوانی و قلبی ، قدرت و استقامت بیشتری کسب کنند. در ضمن به ایجاد اعتماد به نفس و رفع استرس و اضطراب کمک می کند. کودکان یاد می گیرند که با همسالان معاشرت کنند و هنگام بازی با دیگران رابطه برقرار کنند و استقلال را هنگام بازی به تنهایی تمرین کنند. بازی رایگان به پیشرفت مهارت های حل مسئله کمک می کند و ممکن است به بهبود شرایطی مانند ADHD کمک کند.

در سال های اخیر ، فرصت های مناسب برای کودکان ، برای تجربه بازی رایگان به سرعت کاهش یافته است. والدینی که ساعات طولانی کار می کنند ، درگیر شدن در فعالیت های خارج از برنامه و دسترسی سریع به فناوری ، همه در این روند رو به رشد نقش داشته اند. براساس بنیاد خانواده کایزر ، کودکان بین 8 تا 18 سال به طور متوسط روزانه 7.5 ساعت را جلوی صفحه تلویزیون یا موبایل می گذرانند. افزایش شرایط بهداشتی مانند دیابت و چاقی در کودکان نشان می دهد که صرف زیاد ساعت ها در مقابل وسایل الکترونیکی چقدر مضر است و می تواند به سلامتی و توسعه آن ها آسیب برساند.
اگرچه مقدار دقیق فعالیت بدنی بدون ساختار که برای هر سطح سنی ایده آل باشد وجود ندارد ، اما توصیه می شود کودکان هر روز 60 دقیقه یا بیشتر فعالیت بدنی داشته باشند. علم نشان می دهد فعالیت بدنی و بازی برای کودکان در هر سنی و تکامل مراحل رشد مزایای بسیاری دارد.

سنین 1-3: کودک نوپا

فرزند پروری

در مرحله نوپا ، رشد زیادی صورت می گیرد و تغییرات هیجان انگیز بسیاری رخ می دهد. بازی برای رشد مهارت های حرکتی مانند هماهنگی ، کنترل عضلات و تعادل ضروری است. در سالهای اولیه این مرحله ، کودکان فقط یاد می گیرند که چگونه بایستند و راه بروند. آنها یاد می گیرند که چگونه با کمک قدم بردارند ، تعادل خود را حفظ کنند و برای تغییر قدمی بردارند.
در اواسط این مرحله مهارت هایی مانند پرتاب یا غلت زدن توپ ، صعود ، پرش و شروع به کاوش در پله ها به وجود می آید.
دوره بعدی این مرحله مهارتهایی از قبیل پیاده روی از پله ها در هنگام نگه داشتن نرده ، لگد زدن به توپ ، کار با مهارت و بازی در تجهیزات زمین بازی مانند نوسان ، نردبان و سرسره را به ارمغان می آورد.
از نظر اجتماعی ، کودکان نوپا تازه شروع به داشتن استقلال می کنند. در حالی که هنوز به مراقبت احتیاج دارند ، اما در هنگام ارائه کمک ، آنها اغلب تمایلی به دریافت این کمک ندارند. تاریخ بازی معمولاً در سالهای کودک نوپا معرفی می شود ، اگرچه کودکان در این مرحله از رشد معمولاً در کنار یکدیگر بازی می کنند تا اینکه مستقیماً با یکدیگر درگیر نشوند. از آنجا که آنها تازه شروع به درک عواطف کرده اند ، به اشتراک گذاشتن و نوبت گرفتن مهارت است که هنوز هم بسیار دشوار است. در پایان مرحله ی نوپایی ، کودکان شروع به جستجوی کودکان دیگری می کنند که با آنها بازی می کنند. از آنجا که مهارت های زبانی آنها نیز بهبود یافته است ، توانایی آنها در برقراری ارتباط و درک احساسات تعامل اجتماعی بیشتری را تقویت می کند ، که به نوبه خود به پیشرفت مهارت های بیشتر مانند اشتراک گذاشتن کمک می کند.
توسعه فعالیت های بازی نیز به سرعت در طول مرحله کودک نو پا گسترش می یابد. در حالی که در مرحله شیرخوارگی بود ، اسباب بازی ها متزلزل و باند شده بودند. در مرحله کودک نو پا ، کودکان می توانند به طور فعال اسباب بازی هایی را که می خواهند بازی کنند جستجو کننددیدن کودکان نوپا تقلید از کارهایی که افراد بزرگتر یا خواهر و برادر بزرگتر دیده اند ، غیر عادی نیست.

کودکان نوپا از تمام حواسشان از مشاهده محیط خارج لذت می برند. آنها به طور طبیعی کنجکاو هستند و از پرسیدن سؤال درباره دنیای پیرامون خود لذت می برند. کودکان نوپا باید فرصت کافی برای تمرین همه این مهارت ها در یک محیط امن ، ایمن و تحت نظارت داشته باشند.

فعالیت هایی مانند بازی با توپ های با رنگ روشن و سایز های مختلف ، یادگیری نحوه پدال زدن یک چرخه و بازی در تجهیزات زمین بازی ، همه فعالیت های مناسبی هستند که کودکان نوپا می توانند انجام دهند. برای این سطح سنی ، باید هر روز ترکیبی از فعالیتهای بدنی ساختاری (به رهبری بزرگسالان) و بدون ساختار انجام شود.

سنین 4-6: سالهای اولیه کودکی

در این مرحله کودکان رفتارهای کودکانه ی نوپای خود را پشت سر می گذارند. مهارت های حرکتی خوب و ناخالص آنها تا جایی توسعه یافته است که می توانند اکنون در بسیاری از فعالیت ها که نیاز به هماهنگی و تعادل دارند ، شرکت کنند. توانایی آنها در پرتاب ، لگد زدن و گزاف گویی توپ با هدف دقیق همراه با توانایی آنها در صعود از درختان و تجهیزات زمین بازی و پرش از ارتفاعات بهبود می یابد. آنها همچنین می توانند با یک پا تکان بخورند ، چرخه دوچرخه ای را با یا بدون چرخ های تمرینی شروع کرده و بر روی یک تیر یا خط باریک تعادل برقرار کنند.
از نظر اجتماعی ، کودکان در این مرحله به یادگیری اشتراک ، ارتباط و گرفتن نوبت با دیگران ادامه می دهند. در اوایل دوران کودکی ، کودکانی مشغول بازی فعال با یکدیگر و لذت بردن از معاشرت هستند. آنها شروع به فهمیدن و پیروی از قوانینی می کنند ، که به فعالیت های بازی آنها نیز گسترش می یابد.
آنها همچنین درک بیشتری از همسالان خود و احساسات دیگران دارند و می توانند همدلی و چشم انداز را نشان دهند. کودکان همچنین در مورد انتظارات آموخته و شروع به رشد حس هویت خود می کنند. آنها می خواهند رهبر باشند.
بازی قبل و اعتقاد بخش زیادی از بازی در اوایل کودکی است. کودکان در پایان این مرحله درک خوبی از خیال و واقعیت دارند و از نقش آفرینی و استفاده از تصورات خود لذت می برند. سالن های ورزشی ، اسلایدها و قلعه های درخت ایمن راهی عالی برای کودکان در این مرحله است تا فعالیت های نمایشی را انجام دهند و با خیال راحت میل خود را برای دویدن ، پرش و صعود انجام دهند.
برای کودکان در این مرحله از رشد ، فعالیت بدنی در زمین بازی به آنها کمک می کند تا هماهنگی و تعادل خود را بیشتر کنند و در عین حال استقلال و مهارت های اجتماعی خود را نیز افزایش دهند. در اینجا کودکان آزادانه می توانند از تصورات خود به صورت آزادانه استفاده کنند و درمورد اینکه چه فعالیتهایی دوست دارند انجام دهند و با چه کسی دوست دارند بازی کنند ، انتخاب کنند.
آنها باید درگیر شوند تا فعالیتهای جدید را امتحان کنند و با درگیری با سایر کودکان و ابتکار بازی ها و فعالیتهای گروهی ، خطرات جزئی را در پیش گیرند. در این مرحله کودکان در صورت نیاز از افزایش مسئولیت بهره مند می شوند.

توصیه برای این مرحله از رشد این است که کودکان برای حداقل 5 دقیقه در روز در سن 5 سالگی در فعالیت بدنی با شدت متوسط تا 5 سال شرکت کنند و سپس هر هفته در سن 6 سالگی حداقل سه روز فعالیت شدید و سه روز فعالیت استخوانی و فعالیت های تقویت عضله داشته باشند.

سنین 7-9: سالهای مدرسه

فرزند پروری

این مرحله از رشد باعث ایجاد تغییرات جسمی و عاطفی بیشتر در کودکان می شود. آنها همچنان به رشد بزرگتر و قدرتمندتری می پردازند و مهارت های حرکتی خوب و ناخوشایند بیشتری را به دست می آورند. بیشتر کودکان در این مرحله می توانند دورتر بازی کنند و بدون خستگی از مراحل قبلی ، بیش از حد خسته شوند. آنها می توانند یک دوچرخه را بطور صحیح سوار کنند ، به طرز ماهرانه ای توپ پرتاب کنند و بگیرند و با شدت شنا کنند.

در این مرحله ، روابط همسالان به بخش بزرگی از زندگی کودکان تبدیل می شود و نفوذ همسالان بسیار مهم می شود. کودکان در این مرحله از گذراندن وقت بیشتر با دوستان خود لذت می برند و این دوستی ها می توانند به سرعت تغییر کنند. کودکان از بودن در یک گروه یا تیم لذت می برند و وقت بیشتری را با همسالان همجنس خود سپری می کنند. اگرچه آنها می توانند دیدگاههای دیگران را راحت تر از مراحل قبلی درک کنند ، حل و فصل مناقشه در زمین بازی مهارتی است که معمولاً در طی این سالها حاصل می شود.
کودکان در سن مدرسه از توجه بیشتری برخوردار هستند و همچنین می توانند برنامه ریزی کنند. آنها می توانند علاقه مندی ها و تمایلات متمایز را تشخیص دهند و به فعالیت های خاص علاقه نشان دهند. کودکان در این مرحله شروع به مقایسه خود با دیگران می کنند. آنها ممکن است بخواهند در یک مهارت خاص مانند دویدن سریع ، پرتاب دقیق توپ یا صعود از ارتفاع ، به خوبی عمل کنند.
در این مرحله از رشد ، واقعاً روح رقابت بوجود می آید و دیدن کودکانی که درگیر و ساخت بازیهایی هستند که شامل یک برنده و بازنده می شوند ، غیر عادی نیست. کودکان در سن مدرسه از پیروزی لذت می برند .
کودکان در این مرحله از توسعه می توانند دستورالعمل ها و قوانین را دنبال کنند و از بازی و ساخت بازی با قوانین خاص لذت ببرند. پسران در این مرحله از فعالیت هایی مانند دویدن و بازی با توپ لذت می برند در حالی که دختران هنوز از بازی های تخیل و نمایشی لذت می برند. تجهیزات زمین بازی که فضاهای پوشیده ای را برای مخفیگاه ها ، مخفی کردن و جستجوی فعالیت ها و فعالیت های گروهی فراهم می کند ، برای این سطح سنی ایده آل است. کودکان در هر دو جنسیت از فرصت های بازی با فرزندان دیگر و بزرگسالان به عنوان پشتیبان بهره مند می شوند که استقلال خود را بدون دخالت تقویت می کنند.

این مرحله از رشد از 60 دقیقه فعالیت متوسط و پر فشار هر روز بهره می برد. حداقل سه روز در هفته باید روی حرکات پر فشار تمرکز کرده و فعالیتهای تقویت کننده استخوان و عضله را نیز در بر بگیرد.

سنین 10-12: سالهای قبل

فرزند پروری

این مرحله از رشد ، در بسیاری از تغییرات بدنی چشمگیر در پسران و دختران مؤثر است. علائم اولیه بلوغ ممکن است دیده شود و معمولاً دختران سریعتر از پسران شروع به بلوغ می کنند. دختران ممکن است افزایش وزن را تجربه کنند در حالی که پسران شروع به رشد عضلات می کنند. پسران نیز با درگیری در بازی های خشن و فعال ، همچنان مهارت های حرکتی ناخالص خود را اصلاح می کنند.
خانواده ها در مورد روابط همسالان بسیار نگران هستند و اغلب شروع به گذراندن وقت با چند دوست نزدیک می کنند. هر دو جنس می خواهند متناسب با همسالان خود باشند. آنها ممکن است بدون هیچ دلیل واضحی مرتباً ترس و نگرانی را تجربه کنند. باید آزاد شوند.
احساس رقابت آنها همچنان در حال افزایش است و بسیاری از افراد به بازی ها و فعالیت های رقابتی و ورزش های تیمی علاقه مند می شوند. غالباً خواهان استقلال كامل از والدین خود هستند كه غالباً منجر به درگیری می شود. آنها از مشارکت در فعالیت های جامعه ، ورزش تیمی و گروه های همسالان مثبت بهره مند می شوند.
فعالیت بدنی در این مرحله از همیشه مهمتر است. این امر نه تنها به سالم ماندن و حفظ وزن بدن و تصویر بدن کمک می کند بلکه باعث بهبود روحیه و عزت نفس آنها می شود. مشارکت روزانه در هر دو فعالیت ساختاری (مانند ورزش تیمی) و فعالیتهای بدون ساختار (مانند بازی در زمین بازی) به نوجوانان کمک می کند تا از آن لذت ببرند ، استرس را رها کنند و سالم بمانند.

کارشناسان توصیه می کنند که کودکان در این مرحله از رشد حداقل به مدت یک ساعت در فعالیت های بدنی متوسط و شدید شرکت کنند و سه روز از هفته درگیر فعالیت های شدید ، تقویت کننده استخوان و غنی سازی عضلات باشند.

سنین 13+: سالهای نوجوان

در طی این سالها ، نوجوانان به سرعت قد ، وزن و قدرت به دست می آورند. آنها به سمت بلوغ کامل بدنی می روند و می توانند بسیاری از فعالیت های بدنی را با مهارت انجام دهند. ضروری است که نوجوانان همچنان در هنگام انجام فعالیت های بدنی خاص مانند دوچرخه سواری ، اسکیت یا فوتبال از وسایل محافظ مناسب مانند کلاه ایمنی و لنت استفاده کنند.
نوجوانان از هر دو بازی رقابتی و غیر رقابتی لذت می برند و به تناسب اندام شخصی ابراز علاقه می کنند. آنها از گذراندن وقت با گروههای زیادی از دوستان لذت بیشتری می برند و تمایل دارند وقت کمتری با والدین خود بگذرانند. آنها خواهان استقلال و حفظ حریم خصوصی هستند و می خواهند احساس مهمی داشته باشند. پیوستن به تیم ها و گروه های جامعه می تواند به تقویت یک هدف از نوجوانان کمک کند. نوجوانان دارای یک احساس اخلاقی قوی نسبت به کارهای درست و نادرست هستند اما ممکن است با تصمیم گیری مبارزه کنند.
مطمئن باشید که نوجوانان به اندازه کافی خواب ، ورزش و تغذیه مناسب دارند. دور نگه داشتن تلویزیون از اتاق خواب و تعیین قوانین و محدودیت ها برای دستگاه های الکترونیکی مانند تلفن های همراه ، تبلت ها و بازی های ویدئویی می تواند به جای تنبلی و کم تحرک ، باعث زنده ماندن و فعال نگه داشتن نوجوانان شود.
در حالی که برنامه های زندگی نوجوانان و زندگی اجتماعی ممکن است فضای زیادی را برای وقت آزاد بازی باقی نگذارد ، آنها را تشویق کنید هنگام مسافرت از جایی به جای دیگر ، با پیاده روی یا دوچرخه سواری ورزش کنند. گرفتن پله ها به جای آسانسور نیز راهی برای ادغام ورزش در روز است. بازی در پارک محله یا زمین بازی یک فعالیت توصیه شده برای نوجوانان است که می توانند از فضای دویدن ، کوهنوردی و بازی استفاده کنند.

توصیه برای این مرحله از رشد این است که کودکان برای حداقل 60 دقیقه در روز و حداقل سه روز فعالیت جدی و سه روز فعالیت های تقویت کننده استخوان و عضله هر هفته در فعالیت های بدنی با شدت متوسط تا شدید شرکت کنند.

اهمیت تجهیزات ایمن زمین بازی

فرزند پروری

وقتی والدین وقت بیشتری را در خارج از منزل بگذرانند و به فعالیت بپردازند ، کودکان بطور طبیعی پیروی می کنند. تشویق کل خانواده به خارج ، فعال بودن و محدود کردن زمان با وسایل الکترونیکی ، عادات سالم را تقویت می کند که کودکان در بزرگسالی به دست خواهند آورد. برای تشویق بیشتر وقت خانواده در فضای باز ، بسیاری از والدین و مراقبان تصمیم می گیرند که وسایل بازی شخصی را در حیاط های خود نصب کنند.
تجهیزات زمین بازی به طور طبیعی با فراهم کردن زمینه هایی برای بازی ها و گروه های اجتماعی، تعامل گروهی را ارتقا می بخشد. پل ها ، رمپ ها ، تونل ها و سکوها گروه ها را به جمع آوری و بازی تشویق می کنند.
مناطق پوشیده شده و تونل ها کودکان را ترغیب می کند تا از تخیل خود استفاده کنند و درگیر بازی نمایشی باشند.
 حلق آویز تجهیزات و پانل های فعالیت به کودکان در توسعه آگاهی مکانی و عمق و ادراک بصری کمک می کند.
زمین بازی باید مکانهایی باشد که کودکان با خیال راحت بتوانند خطرات خود را بپذیرند و آزادانه بازی کنند. به همین دلیل ، ضروری است که کودکان همیشه تحت نظارت و ایمن باشند. در تمام سطوح سنی ، متخصصان توصیه می كنند كه هر دو نمایشنامه داخلی و فضای باز و مناطق بازی مطابق با معیارهای ایمنی ملی توصیه شده یا بالاتر از آنها باشد. امروزه تعداد زیادی نمایشنامه در بازار موجود است. با این حال ، آنها قطعاً همه یکسان نیستند.

اشتراک گذاری
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
مطالب مرتبط

دیدگاه ها

شما هم می توانید دیدگاه یا پیشنهاد خود را برای ما ارسال کنید