تاریخ

۱۶ / مهر / ۱۳۹۹

بازدید

۴۲

توی این قسمت گروه هنری ژیکال میخواد براتون از یک نوع دیگه از لکه گذاری ها در آبرنگ استفاده کنه که اینم خیلی جذاب و جالبه.اگر نمی دونید بهتون بگم که گروه هنری ژیکال یک گروه هنریه که کار تخصصیش آبرنگه .اعضای این گروه از دو نفر تشکیل شده به نام های هدی صلاحیان و زهرا سلیمانی .توی پیج اینستاگرامشون میتونید گروه هنری ژیکال رو دنبال کنید .علاوه بر اینکه از روزمرگی ها و آموزش های این گروه هنری استفاده کنید میتونید سفارش کار بدید و از کارهای جذابشون خرید کنید.

about_zhikal

آبرنگ طرفداران زیادی داره و در حین اینکه این تکنیک رو میشه یک تکنیک سخت معرفی کرد اما پر از تنوع و جذابیت است .

انواع لکه گذاری ها در آبرنگ وجود داره مثل لکه گذاری با آب ، لکه گذاری  نمک یا تکنیک نمک ، لکه گذاری با رنگ و لکه گذاری با الکل ...در این قسمت میخوایم در مورد لکه گذاری با آب صحبت کنیم .
اولین سوالی که به ذهنتون میرسه اینه که چرا از این تکنیک استفاده میکنیم. به این تکنیک اصطلاحا تکنیک گل کلمی هم گفته میشه. باید بهتون بگم که دلیل این که از این تکنیک استفاده میکنیم اینه که گاهی اوقات ما میخوایم کار رو از سادگی و یکدستی در بیاریم پس میایم از این تکنیک استفاده میکنیم. اینجا لازمه که اضافه کنم که این کار کاملا اختیاریه و به سلیقه شما بستگی داره.با استفاده از تکنیک های مختلف در آبرنگ به کارتون سبک و سیاق متفاوت میدید .

آبرنگ چیست؟

رنگ آبرنگ با مخلوط کردن رنگدانه ها با یک چسب ، معمولاً صمغ عربی ، و سپس قرار دادن آن با آب بر روی یک تکیه گاه مانند چرم (پوست ظریف حیوان) یا کاغذ ساخته می شود. آب تبخیر می شود و چسب ، رنگدانه را به تکیه گاه ثابت می کند. از آبرنگ مدت ها قبل از توسعه سنت آبرنگ بریتانیا در دهه 1750 استفاده می شد. در دوران قرون وسطی ، هنرمندان صفحات حجیم کتاب های دست نویس را با نقاشی هایی با رنگ روشن در آبرنگ به تصویر می کشیدند. هنگامی که اختراع چاپ در اواخر قرن 15 بر تقاضای چنین کتابهای گران قیمتی تأثیر گذاشت ، برخی از هنرمندان با نقاشی آثار هنری جداگانه آزمایش کردند. مینیاتور پرتره مجزا یکی از این پیشرفت ها بود.

کلا میزان صمغ و رنگدانه و آب میتونه در آبرنگ ها تفاوت ایجاد کنه .

هر دو عامل در ظاهر کار تمام شده تأثیر دارند. به عنوان مثال ، اولین مینیاتوریست های پرتره از مقدار زیادی رنگدانه ی خالص استفاده می کنند که فقط با کمی صمغ و با آب کم استفاده می شود.
 اثر نهایی متراکم ، رنگارنگ و روشن است. در حالی که در قرن هفدهم ، مینیاتوریست ها رنگها را با افزودن رنگ سفید و ایجاد رنگهای غیر شفاف و طبیعی تر ، کاهش می دادند.

بر خلاف هر دو رویکرد ، وقتی مقدار کمی رنگدانه با مقدار زیادی صمغ مخلوط بشه و با آب زیادی استفاده بشه ، رنگدانه چگالی کمتری دارد و بنابراین رنگ شفاف می شود. این اجازه می دهد تا تابلوی نقاشی ، مانند کاغذ سفید ، از طریق رنگ بدرخشد. همه این تکنیک ها به طور موثر "آبرنگ" هستند ، اما آخرین آنها اساس مدرسه آبرنگ بریتانیا بود که از دهه 1750 ایجاد شد.

رنگ آبرنگ نوعی نقاشی باستانی است. در آسیای شرقی ، نقاشی آبرنگ با جوهر را نقاشی با قلم مو یا نقاشی طوماری می نامند. در نقاشی های چینی ، کره ای و ژاپنی محیط غالب بوده است ، اغلب در رنگ های سیاه یا قهوه ای تک رنگ ، که اغلب از جوهر مرکب یا رنگدانه های دیگر استفاده می شود. هند ، اتیوپی و سایر کشورها نیز دارای سنت های طولانی نقاشی با آبرنگ هستند.

آبرنگ را به‌وسیله قلم مو بر روی کاغذ، مقوا، پاپیروس و... به کار می‌برند. از این جهت با بسیاری از رنگ‌ماده‌های پوششی تفاوت دارد که در آن رنگسایه‌های روشن از طریق رقیق کردن رنگماده حاصل می‌آید و نه با افزودن سفید.

حالا  کجاها میشه از تکنیک لکه گذاری با آب استفاده کرد؟

جاهای استفاده از این‌تکنیک کاملا سلیقه ایه، و به خودتون و خلاقیتتون بستگی داره، ولی معمولا از این تکنیک برای کهنه و قدیمی نشون دادن یک کار استفاده میکنن، چون قطره های آبِ به وجود اومده روی مقوا، به شرطی که خوب اجرا شده باشن، حسِ کهنگی و قدیمی بودن رو به کار میدن.
جالبه که بدونید خیلی ها هم از این تکنیک و لکه گذاری به عنوان یک سبک استفاده میکنند و کُلِ کارشون رو با استفاده از این لکه ها اجرا میکنند.

تکنیک لکه گذاری با آب در آبرنگ

نکات استفاده از تکنیک لکه گذاری با آب در آبرنگ

برای اینکه بتونید یه همچین لکه هایی رو ایجاد کنید دونستنِ چند نکته لازمه.

  • اول اینکه مقواتون رو در حدِ مناسبی خیس کنید. چون اگر مقواتون خیلی بیش از حد خیس باشه این لکه ها روی مقوا به حرکت در میان و قابل کنترل نیستند . یا اگه مقواتون خشک باشه این لکه ها به خوبی اجرا نمیشن.
  • دومین نکته ایی ‌که باید بدونید اینه که اگر میخواید  لکه های روشن و کمرنگی داشته باشید، رنگِ زمینه ایی ‌‌که قراره این لکه ها روش اجرا بشن رو رقیق بردارید، و اگر میخواید لکه های به وجود اومده پر رنگ تر و تیره باشن، باید رنگ زمینه رو غلیظ  تر بردارید.
  • سومین نکته هم اینه که اگر میخواید لکه های ایجاد شده کوچک باشند از نوکِ قلم (یا قلمِ کوچک تر  ) استفاده کنید و اگر لکه های بزرگتری میخواید از پهنای قلم( یا قلمِ بزرگتر ) استفاده کنید.

همونطور که گفتیم گروه هنری ژیکال این آموزش رو تدارک دیده و میتویند برای دیدن آموزش های بیشتر و آشنا شدن با حرفه ی آبرنگ به پیج اینستاگرام این گروه هنری مراجعه کنید .

امیدوارم که این مطلب براتون مفید بوده باشه و بتونید ازش استفاده کنید.

ایجاد بافت با اسفنج

یکی دیگه از راه اهی ایجاد بافت در آبرنگ استفاده از اسفنج می باشد.
اسفنج بافت می تواند ابزاری بسیار مفید برای ایجاد شاخ و برگ درختان یا شن و ماسه در ساحل باشد. شما می توانید از یک اسفنج دریایی یا یک اسفنج خانگی معمولی جدید استفاده کنید. فقط آن را به رنگ آبرنگ خود آغشته کرده و روی کاغذ خود فشار دهید.

تکنیک نمک برای ایجاد بافت

یکی دیگر از تکنیک های جذاب برای ایجاد بافت در ابرنگ تکنیک نمک است.تکنیک نمک یک تکنیک خیلی جذاب برای نوعی لکه گذاری توی حرفه ی آبرنگه .همونطور که از اسمش پیداست در این تکنیک از نمک برای لکه گذاری استفاده میشه .لکه ها بنا بر میزان نمکی که میریزید و میزان درشتیه بلورهای نمک میتونن بزرگ و کوچک باشن.
از لکه هایی که توی این تکنیک استفاده میشه ، میشه خیلی استفاده کرد و به کارهاتون سبک خاصی بدید .
توی استفاده از این تکنیک هیچ اجباری وجود نداره یعنی یک تکنیک کاملا سلیقه ایه که بنا به سلیقه و نوع کارتون میتونید اون رو به کار بگیرید.

تاریخ حرفه ی آبرنگ

حالا که در مورد یکی از تکنیک های آبرنگ صحبت کردیم بد نیست که تاریخ حرفه ی آبرنگ رو هم بدونید .

رونق تکنیک آبرنگ با مدرسه انگلیسی در نیمه دوم قرن هجدهم آغاز شد. نقاشان در این دوره ، آبرنگ را به یک محیط هنری مستقل رساندند و قدرت و ظرافت آن را بهمراه بی واسطه ای خارق العاده نشان دادند. از جمله پیشگامانی که گزینه های گسترده آبرنگ را متمایز می کردند ، پل سندبی (1809-1731) ، سازنده نقشه و چشم انداز بود که از روش های شفاف و مات نقاشی در هنر خود استفاده کرد. او تقریباً نیمی از آثار آبرنگ آن زمان را خلق کرد ، یک چهره عمومی شناخته شده بود و همچنین یکی از اعضای بنیانگذار آکادمی سلطنتی شد. جای تعجب نیست که او را "پدر نقاشی منظره مدرن در آبرنگ" می نامیدند.
ویلیام ترنر (1851-1775) و توماس گیرتین (1802-1775) دیگر نقاشان برجسته مکتب انگلیسی که ترجیح دادند آبرنگ را به صورت تخصصی دنبال کنند و بنابراین درصدد توسعه عمیق تر آبرنگ بودند. ترنر ، که در آزمایش های آبرنگ بسیار سرآمد بود ، کیفیت های بی نظیر آبرنگ را به عنوان یک محیط هنری زیبا نشان داد. مناظر متفکرانه او در دهه های بعد به طرز چشمگیری بر ده ها هنرمند تأثیرگذار بود و به یکی از بزرگترین نقاشان قرن نوزدهم تبدیل شد. با طیف محدودی از رنگ ها ، مناظر چشم انداز ، طرح و جزئیات دقیق و چشم نوازی را ایجاد کرده است که همیشه ظاهر تازه ای را حفظ می کند.
در اوایل قرن نوزدهم آبرنگ در برنامه مدارس هنری و آکادمی های نقاشی قرار داشت. این روش همچنین به یک روش مورد علاقه نقاشان نقاشی ودوت و ژانر تبدیل شده بود. در این زمان بود که نقاشی آبرنگ به عنوان یک رسانه هنری جدی و گویا تاسیس شد.

 

اشتراک گذاری
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
مطالب مرتبط

دیدگاه ها

شما هم می توانید دیدگاه یا پیشنهاد خود را برای ما ارسال کنید